· 

It takes one to know one

Als hypnotherapeut/coach hou ik me bezig met mensen. Ik zou niet anders willen. Achter een bureau zitten en de hele week hetzelfde doen past niet bij mij. Ik hou van afwisseling en uitdaging en wat is er nou afwisselender en uitdagender dan een mens? 

Je neemt de wereld waar door middel van je zintuigen ; beelden, gevoelens, geluiden, geuren en smaken.

Die zintuigelijke waarnemingen gaan door een aantal filters (submodaliteiten) die zich in ons onderbewuste bevinden. Die filters geven betekenis aan de waarnemingen. Als we de filters in ons onderbewuste aanpassen verandert de herinnering.

Filters of submodaliteiten zijn kinesthetisch, auditief en visueel. Het is niet inhoud van de herinnering maar de manier waarop we die opgeslagen hebben die de waarde voor ons bepaalt. Een simpel voorbeeld ; als je heel bang bent voor spinnen ben je banger als hij op 10 cm van je gezicht hangt dan wanneer de spin op zich op 10 meter afstand rondloopt of een spin met zwarte poten en haren in je herinnering is heel anders dan een spin met regenlaarsjes en een Ado petje op als herinnering.

Angsten en fobieen zijn dan ook bij uitstek geschikt om met hypnotherapie op te lossen. Ik heb dit blog " it takes one to know one " genoemd en natuurlijk niet zonder reden. Ik heb in het verleden ook angsten gehad. Angsten die voortvloeiden uit traumatische gebeurtenissen in mijn leven.

Een van de angsten was dat ik heel lang bang ben geweest om auto te rijden. Niet eens omdat ik een ongeluk of aanrijding had gehad maar omdat ik een traumatische gebeurtenis meemaakt  in mijn leven waarbij ik de ervaring dat ik geen enkele controle had over wat er gebeurde. Mijn partner werd met een mes neergestoken en ik stond er op een meter afstand van. Ik zag het gebeuren, hoorde het geluid van het mes toen het uit zijn rug getrokken werd. Ik was verlamd van angst. Dat gevoel van alle verlies van controle uitte zich daarna o.a.  in het besturen van een auto. Tijdens het autorijden werd het gevoel van verlies van controle over wat er om mij heen gebeurde zo ( ik bestuurde immers niet de andere voertuigen ) zo versterkt dat ik het autorijden ging vermijden en uiteindelijk niet meer in de auto durfde te stappen. Zelfs naast iemand anders zitten die de auto bestuurde leverde een intense angst op want ook de bestuurder had ik niet onder controle. Een aantal jaren heb ik in ieder geval het zelf besturen van de auto ontweken en de ritjes naast iemand waren een hel waarbij het zweet op mijn voorhoofd stond en ik letterlijk misselijk werd van angst. Met hypnotherapie ben ik  met het oorspronkelijk trauma aan de slag gegaan. Door de manier waarop het opgeslagen was in mijn geheugen te veranderen is ook de waarde van het trauma verandert. Ik heb de leringen uit het trauma geleerd. De positieve lering die ik eruit getrokken heb voor mezelf was dat je nooit controle hebt over wat er om je heen gebeurt, nooit de controle hebt over hoe mensen zich gedragen maar dat ik altijd wel de keuze heb welke waarde ik de gebeurtenis of  herinnering  geef. Daarover heb ik wel controle. Het gaf mij een gevoel van bevrijding. Ik maakte een shift. Ik was geen slachtoffer meer. En door die shift in mijn beleving  veranderde de buitenwereld mee. Leven in plaats van overleven. Het is een avontuur waarvan ik nog lang wil genieten. En mijn inzichten en technieken die ik  mezelf eigen heb gemaakt wil graag delen met een ieder die daar behoefte aan heeft.